“Henüz küçük bir çocukken kötü kalpli sevdikleri onu tek başına dolaşırken kaybolması için ihtiyar bir şehrin kapısına bırakmışlardı. “ Saat gece yarısını geçiyordu. Sessizlik arttıkça içindeki kaybolmuşluk hissi yerini terk edilmeye bırakıyor ve kafasında yankılanan konuşmalar elindeki kalemi kullanmasını engelliyordu. Biraz nefes almak için balkona çıktı. İhtiyar şehrin porselen dişlerinde yürürken bir birlerine sarılan yalnızlarının [...]
Trt 2 deki Ressam // Topal Solucan
Kan kalemi yaz dedi " Adam ! Kan yolunda akarken içinden geçip gidenleri "
Yazar diyor ki ;
Çektiğim fotoğraflar yazdıklarımın yara izleridir . Ruh gibiyim diyip şikayet ediyorlar beni bana , söyle onlara kız onlara . o ete kemiğe bürünmüş ruhtaki yara izi de onlara.İşe yetişmek için martılar metrodan çıkıp vapura koştururken bir istanbul gördüm tıpkı kadına benziyordu . . . Bir zamanlar gördüklerimin altyazısı yoktu . . . Galiptir bu yolda mağlup çünkü gerçek aşkı bulana kadar çektiğimiz acılar hep yaşadığımızı sandığımız mecazlardandır . Anlatabilmek için uzun uzun yazdıklarımı ve yaşadıklarımı ezilenlere , yorgunlara , intiharın eşiğindeki tüm kadınlara ve erkeklere armağan ediyorum.
